substantiv, fælleskøn
Bøjning: -en
تلفظ: 
| معنیها: |
| قانون یانته (مجموعه قوانین زندگی در یک جامعه (کوچکتر) که فروتنی و خویشتن داری را تجویز می کند، به خصوص اگر فردی توانایی های بهتر، موفقیت بیشتر، پول بیشتر و غیره، نسبت به اکثریت داشته باشد). |
قانون یانته (Jante) الگویی از رفتار گروهی نسبت به افراد در جوامع اسکاندیناوی را توصیف میکند که منتقد دستاوردها و موفقیتهای فردی است و آنها را ناچیز و نامناسب میداند. این مفهوم را آکسل ساندموسه نویسندهٔ دانمارکی-نروژی در رمانی با نام En flyktning krysser sitt spor (یک فراری از روی رد پای خود عبور میکند) در سال ۱۹۳۳ ابداع کرد. در سوئد و سایر کشورهای نوردیک از این اصطلاح برای بیان نگرش خوارکنندهشان نسبت به فردگرایی و موفقیت فردی استفاده میکنند. این اصطلاح مبین ذهنیتی است که تلاش فردی را نامهم جلوه میدهد و تمام توجهش را به تلاش جمعی معطوف میدارد. |
